Sesshin, po polsku czytane sesin, to kilkudniowy okres intensywnej praktyki zazen, połączony zwykle z innymi formami tradycyjnej praktyki zen. Czasami „sesshin” tłumaczone jest jako „odosobnienie”, ale znaczenie tego terminu jest wręcz odwrotne do odosabniania się.
W oryginale są dwa warianty zapisu pierwszego ideogramu słowa sesshin:
• 接 – wchodzić w kontakt, łączyć
• 攝 (摂) – skupiać się, słuchać całym sobą, obejmować (ten ideogram ma dwie części: „ręka” i trzy razy „ucho”, co jest obrazkowym przedstawieniem przykładania ręki do ucha, kiedy próbujemy coś wyraźniej usłyszeć, skupiając naszą całą uwagę na tym).
Drugi ideogram 心 „shin” albo „kokoro” znaczy umysł lub serce. Jednakże, w buddyzmie mahajany jego znaczenie wykracza poza jednostkowy psychologiczny umysł czy emocje. Oznacza on rzeczywistość współzależnego wyłaniania osoby i świata, w którym ta osoba żyje i jest synonimem natury-buddhy, prawdziwej-rzeczywistości, pierwotnej-twarzy.
Dlatego „sesshin” nie jest odosabnianiem się od swojego codziennego życia, jako jednostka w celu uspokojenia, zrelaksowania czy ucieczki od problemów życia. Sesshin to praktyka bycia w autentycznym kontakcie ze swoim życiem, przekraczając oddzielenie, żyjąc w zazen i z zazen.