Termin zazen tłumaczy się zwykle jako medytacja zen. Jego dosłowne znaczenie to siedzący zen. Zazen jest przede wszystkim praktyką fizycznego siedzenia. W zen ciało i umysł rozumiane są jako współzależna całość. Umysł wyraża się poprzez wyprostowane, przytomne i uważne siedzenie w pozycji zazen. W tradycji Soto Zen zazen nosi nazwę „tylko siedzenia”, po japońsku „shikan taza” (czyt.sikan tadza).
Najważniejsze punkty zazen, to rozluźniona otwarta obecność, proste plecy i stabilna podstawa, którą tworzą kolana i kości pośladkowe spoczywające na macie i poduszce. Tradycyjny sposób ułożenia nóg w zazen, to postawy lotosu lub półlotosu. Jednakże w naszej kulturze rzadko kto jest w stanie siedzieć w taki sposób od samego początku. Zalecam zacząć od prostszych sposobów ułożenia nóg. Istnieje kilka alternatywnych sposobów siedzenia. W ostateczności zazen możliwe jest także siedząc na krześle. Szczegółowe instrukcje odnośnie postawy ciała, oddechu oraz tego, co robić z umysłem w zazen, najlepiej jest otrzymać indywidualnie. W tym celu zapraszam na spotkanie wprowadzające do naszego zendo.

Poniżej dwie tradycyjne instrukcje autorstwa Dogena Zenji.

Zazengi

Fukan zazengi

Tradycyjna postawa lotosu

Prostsza alternatywa siedzenia w zazen – „siad birmański”

  •  
  •