Czym jest sesshin?

Słowo „sesshin” (czytane po polsku sessin), po japońsku można zapisać na kilka sposobów 攝心, 摂心, 接心. Jego dosłowne znaczenie, to dotykać, słuchać z uwagą, kontaktować się, łączyć (z) umysł(em). Sesshin jest kilkudniowym okresem poświęconym zazen. W tradycji świątyni Antaiji polega ono na naprzemiennym siedzącym i chodzonym zazen przerywanym jedynie na posiłki, trwającym codziennie od 4 rano do 9 wieczór przez pięć dni.
Praktyka sesshin jest bardzo ważnym elementem praktyki zen. Jednakże jest ona współzależna z praktyką na codzień. Można porównać sesshin do biegu długodystansowego. Bez codziennej dawki biegania jest prawie niemożliwe, aby przebiec kilka kilometrów. Dlatego też podstawą sesshin jest codzienna praktyka zazen zarówno samemu oraz okresowo w grupie, a także kontynuowanie praktyki w życiu codziennym, we wszystkim co robimy. Wtedy udział w sesshin może wzbogacić i pogłębić nasze zazen.
Często na Zachodzie tłumaczy się termin sesshin jako „odosobnienie”. Jednakże znaczenie tego terminu oraz samego sesshin jako wydarzenia jest wręcz odwrotne. Sesshin polega na wejściu w bliski, intymny kontakt z sobą samym, ze swoją prawdziwą tożsamością. Ta prawdziwa czy też pełna tożsamość, to z jednej strony praktyka swojego indywidualnego, niezależnego zazen, ale z drugiej strony czy też jednocześnie, to praktykowanie we współzależności i nieoddzieleniu od wszystkich istot oraz zjawisk. Kiedy przypatrzymy się chińskim ideogramom, znajdziemy w ich znaczeniu podpowiedź. Ideogram „setsu” 攝 składa się z lewej strony z części „ręka”, a z prawej powtórzony jest trzy razy ideogram „ucho”. Oznacza to bardzo uważne słuchanie, kiedy przykładamy dłoń do ucha, aby coś wyraźniej usłyszeć. Ideogram „sin” 心 tłumaczony jest jako serce-umysł, ponieważ po japońsku ma on podwójne znaczenie. Dogen Zenji mówił tak o tym, czym jest umysł: „Znaczenie tego, czym jest w buddha-dharmie umysł, który został bezpośrednio przekazany przez buddhów i przodków poprzez zazen, jest takie, że umysł jest współzależny ze wszystkimi zjawiskami, a wszystkie zjawiska nie są oddzielone od umysłu (lub bardziej dosłownie umysł jest jednym ze wszystkimi dharmami, a dharmy są jednym z umysłem).”. Więc umysł w kontekście praktyki zen nie ogranicza się do psychologii czy intelektu. Dogen Zenji, Roshi Sawaki i Roshi Uchiyama podkreślali, że zazen praktykuje się ciałem, ponieważ ciało-i-umysł nie są dwoma rzeczami.
W czasie sesshin praktykujemy w grupie, pod kierunkiem nauczyciela, ale każdy jednocześnie praktykuje także sam swoje zazen. W tradycji Antaiji także nauczyciel siedzi twarzą do ściany i kontynuuje swoje zazen. To jest jego czy jej główne nauczanie. Jak mówił zarówno Roshi Sawaki, jak też Uchiyama, że każdy z nas musi samodzielnie przeżywać swoje własne życie, a najwyższym nauczycielem, mistrzem dla każdej osoby, także nauczyciela, jest samo zazen „tylko siedzenia”.

  • 8
  •  
  •  
  •