Sutra „Ostatniej nauki”, po japońsku „Yuikyogyo”, zawiera osiem punktów, które również Dogen Zenji cytuje w swoim ostatnim tekście Hachi dainin gaku. Zarówno sutra, będąca zapisem ostatniej mowy Buddhy, jak i tekst Dogena, oba są ich ostatnim przekazem i rodzajem testamentu.
Słowo „dainin”, dosłownie wielka istota, można odczytać na dwa sposoby, jako bodhisattwa oraz jako dorosły. Roshi Kosho Uchiyama często powtarzał, że bodhisattwa, to ktoś prawdziwie dorosły czy też dojrzały. Oto te osiem cech dorosłego bodhisattwy opisane w obu tekstach wraz z komentarzem Roshiego.

„Po pierwsze małe pożądanie. Nie gonienie nadmiernie za rzeczami, których jeszcze nie posiadamy. To nazywane jest niewielkim pożądaniem.”

Ludzie nigdy nie mają dość i zawsze chcą mieć jeszcze trochę więcej, nie mogąc się zatrzymać. Mając dziesięć tysięcy chcą jedenaście, podczas gdy tak naprawdę wystarczyłoby im dziewięć. Niewielkie pożądanie, to bycie bardziej powściągliwym i hamowanie swoich apetytów.

„Po drugie, znać granicę. Być usatysfakcjonowanym rzeczami, które już posiadamy, to wiedzieć, co znaczy mieć dość.”

Otrzymaliśmy to życie jako dar. Być usatysfakcjonowanym, to widzieć życie w taki sposób. Nawet jeśli chorujemy i nie możemy jeść, być wdzięcznym za to życie, którego nie jesteśmy w stanie kupić za żadne pieniądze.

„Po trzecie, cieszenie się spokojem. Pozostawienie wszelkiego zamieszania i przebywanie samemu w cichym miejscu, tym jest cieszenie się spokojem.”

Wszyscy przeżywamy to życie jako ja będące we współzależności ze wszystkim. Tym jest przebywanie samemu w cichym i spokojnym miejscu. Zapominając o tym i widząc rzeczy, wydarzenia i innych jako coś na zewnątrz, wpadamy w pomieszanie. Nie widzenie niczego jako czegoś oddzielonego od siebie, tym jest cieszenie się spokojem.

„Po czwarte, szczery wysiłek. Nieprzerwane praktykowanie dobrych działań. To jest nazywane szczerym wysiłkiem. Utrzymywanie jasnego i stałego umysłu oraz kontynuowanie bez cofania się.”

Dobro, to porządek rzeczy. Dobre działania, to życie samo w sobie. Szczery wysiłek, to przeżywanie życia w świeży i swobodny sposób. Ci, którzy żyją w napięciu, przypominają poszczekującego histerycznie małego pieska. Miejsce prawdy, to przeżywanie życia swobodnie i szczerze.

„Po piąte, to nie tracenie uważności. Nazywane jest to również zachowywaniem właściwej uwagi. Ochranianie prawdziwej rzeczywistości i nie gubienie jej, tym jest właściwa uważność. Nazywane jest to także nie traceniem umysłu tu i teraz.”

Nie oznacza to nieobecności myśli, ale całkowitą przytomność, bycie tu i teraz. Właściwa uważność, to podtrzymywanie tego, co rzeczywiste i nie tracenie tego z oczu. Innymi słowy jest to ciągłe powracanie do tego, co prawdziwe. Zwykle podążamy jedynie za naszymi myślami, rozróżniając i oceniając, tracąc z pola widzenia prawdę, że fiołek kwitnie jak fiołek, a róża kwitnie jak róża.

„Po szóste, praktykowanie osadzania się w zazen. Przebywanie w prawdziwej rzeczywistości bez rozproszenia nazywa się osadzaniem się w zazen.”

Przebywanie w prawdzie poza pomieszaniem czyli praktykowanie shikantaza – tylko siedzenia, spoczywając w prawdziwej tożsamości, która nie wyklucza niczego.

„Po siódme, praktykowanie mądrości. Mądrość to słuchanie, zastanawianie się, praktykowanie, potwierdzanie.”

Nasza prawdziwa tożsamość nie jest czymś sztywnym i nieruchomym. Życie jest ruchem i działaniem – słuchaniem, myśleniem, praktykowaniem. Pobudzanie słuchania, myślenia, praktykowania, potwierdzania, to przebywanie w przejrzystości życia, takim, jakie jest. Tym jest mądrość. Takie życie jest jak bezpieczna i niczym nie zakłócona jazda samochodem.

„Po ósme, nie angażowanie się w powierzchowne dyskusje. Wykraczanie poza rozróżnienia, to unikanie zbędnych dyskusji. Głęboka praktyka prawdziwej rzeczywistości, to jedynie unikanie próżnej gadaniny.”

Cały czas oddzielamy się od naszej prawdziwej formy, dzieląc i rozróżniając. To sprawia, że się zmagamy. Nie angażowanie się w zbędne dyskusje, to zaprzestanie tego niepotrzebnego rozróżniania i puszczanie myśli. Tym jest osadzanie się w prawdzie.

Te osiem punktów można podsumować jako: otwieranie dłoni myśli, żyjąc życiem przed myśleniem oraz działając szeroko, w nieograniczony sposób.
Starajmy się wszyscy razem, we wszystkich okolicznościach właśnie tak żyć i praktykować.

 

  • 44
  •  
  •  
  •